Jan De Wanckel

We kunnen nu al een tijdje terug met 4 studenten per atelier aan de slag wat duidelijk deugd doet voor de studenten en vanzelfsprekend ook voor mij als docent. 4 op zolder, 4 in het atelier van Johan en Isabelle die de bib niet meer wil verlaten, 9 als maximum capaciteit met een gemiddelde bezetting van 7 studenten per ateliermoment.

Tijdens de week voor de meer zelfstandige studenten is er minder volk maar niet minder enthousiasme heb ik gemerkt. Ik heb iedereen de mogelijkheid geboden om wanneer het hun past naar het atelier te komen, de usual suspects maken daar gretig gebruik van. Ik geef ze geen ongelijk. Er is dus in het weekend weer wat meer animo en interactie wat mooi is meegenomen.

Het verbaasd mij hoe sterk de studenten naar hun plek verlangen, om met hun werk bezig te zijn ook zonder het sociale geroezemoes dat een atelier in normale tijden biedt. Gaan ze dieper, verder op in hun werk? Ik denk het niet, ook zonder alle maatregelen viel er altijd wel een tijd van stilte in het atelier waarin ieder in zijn of haar hoofd zat. Ze komen om te werken.

Ik verwonder mij over mijn verbazing, die noodzaak is er altijd geweest.